Kontzertuak

Richard Wagner
Siegfried, Waldweben

Richard Strauss
Vier letzte Lieder

Sergei Prokofiev
7. sinfonia do sostenitu minorrean Op. 131
Sinfonía n.º 7 en do sostenido menor Op. 131

---

Vanessa Goikoetxea, sopranoa
Eduardo Strausser, zuzendaria

---

Basoa denboraldia hasiko dugu Sigfridoren pausoei jarraitzen dien baso bizi bateko soinuekin, eta atzean geratzen ari den garai bateko lurrin nostalgikoarekin, Straussek bere Azken lau liederretan islatu zuena; amets hutsa Vanessa Goikoetxearen ahotsean.

Agur esateko beste obra bat, 7. sinfonia; Prokofievek agur esaten digu soiltasunez eta irribarre zintzo batekin.

Antonin Dvorak
Elezaharrak, hautaketa Op. 59
Leyendas, selección Op. 59

Johann Nepomuk Hummel
Sarrera, tema eta bariazioak oboerentzat Op. 102
Introducción, tema y variaciones para oboe Op. 102

Ludwig Van Beethoven
6. sinfonia Fa Maiorrean Op. 68 «Pastorala»
Sinfonía n.º 6 en Fa Mayor Op. 68 «Pastoral»

---

Françoise Leleux, oboea eta zuzendaria

---

Pastorala da Beethovenek bere naturarekiko sentitzen zuen maitasun neurrigabea hobekien irudikatzen duen obra. Sinfonia hori musikagileak Viena inguruko basoetan zehar igaro zituen ordu luzeetan inspiratuta dago, Dvorakek Elezaharrak obran jatorriko Bohemiaren aroma islatu zuen bezala.

Hori guztia François Leleuxek orkestrarekin egiten duen debutean, solista eta zuzendari moduan.

Jesús Guridi
El Caserío, II. ekitaldiaren preludioa / preludio del acto II

Joaquín Rodrigo
Concierto in modo galante

Wolfgang Amadeus Mozart
40. sinfonia sol minorrean K. 550
Sinfonía n.º 40 en sol menor K. 550

---

Asier Polo, biolontxeloa
Juanjo Mena, zuzendaria

---

Badaude orkestra baten nortasuna adierazten duten zuzendariak, eta zenbaitek garai oso bat markatzen dute. Juanjo Mena, taldeko titularra izan zena 1999tik 2008ra, multzo horretan dago. Maisuaren eta BOSen bideak berriro elkartu dira, eta elkarrekin bizi izandako guztia aitortu eta eskertzen dute.

Berriro elkartuko dira eta horren testigu izango da etxe honetan oso maitatua den artista bat, Asier Polo biolontxelo-jotzailea.

Wolfgang Amadeus Mozart
Le nozze di Figaro, obertura K. 492

24. kontzertua piano eta orkestrarako do minorrean K. 491
Concierto n.º 24 para piano y orquesta en do menor K. 491

Sergei Rachmaninoff
Dantza sinfonikoak Op. 45
Danzas sinfónicas Op. 45

---

Claire Huangci, pianoa
Nicoló Umberto Forón, zuzendaria

---

Rachmaninoff piano-jole trebatua zen eta Mozarten musikaren sakontasuna zehatz eta mehatz esploratu zuen; beraz, oso litekeena da berarentzat naturala izatea emozionalki hain intentsuak diren bere Dantza Sinfonikoak eta 24. kontzertua do minorrean obrak gau-ekitaldi berean jotzea.

Eta horrela gozatuko ditugu, gure denboraldian aurkeztuko diren bi gazte talenturen eskutik.

Sergei Prokofiev
Sinfonia kontzertantea biolontxelo eta orkestrarako Op. 125
Sinfonía concertante para violonchelo y orquesta Op. 125

Romeo and Juliet, suite

---

Nicolas Altstaedt, biolontxeloa
Markus Stenz, zuzendaria

---

Shakespearren Veronako maitaleei buruzko istorioaren potentziak konpositore ugariren arreta bereganatu du, baina beharbada inork ez du Prokofievek bere ballet ospetsuarekin eman zion bezainbesteko energiarekin eta dramatismoarekin islatu.

Eta bere bizi bukaeran, Rostropovichekin izan zuen topaketak markatu zuen sinfonia kontzertanterako inspirazioa, Nicolas Altstaedet bikainak biolontxeloa joz eskaintzen duguna.

Wolfgang Amadeus Mozart
15. sonata organo eta orkestrarako Do Maiorrean K. 336
Sonata n.º 15 para órgano y orquesta en Do Mayor K. 336

18. kontzertua piano eta orkestrarako Si bemol Maiorrean K. 456
Concierto n.º 18 para piano y orquesta en Si bemol Mayor K. 456

César Franck
Pièce héroïque

Sinfonia re minorrean
Sinfonía en re menor

---

Curtis Phil Hsu, pianoa
Mikel Ansola, organoa
Chloé van Soeterstède, zuzendaria

---

Mozartek eta Franckek jenio sortzaileak izatea partekatzeaz gain, biak ere organo-jole bikainak izan ziren.

Euskaldunako organo handia preludio gisa entzungo dugu kontzertuaren bi ataletan, hau da, Mozarten 18. kontzertua pianorako zoragarriaren aurretik (Curtis Phil Hsu-ren esku), eta César Francken sinfonia monumentala eta organistikoa re minorrean (bere idazkeran) baino lehen.

Jeanne-Louise Farrenc
1. obertura mi minorrean Op. 23
Obertura n.º 1 en mi menor Op. 23

Franz Liszt / Marco de Prosperis
3 Sonetti del Petrarca

Johannes Brahms
2. sinfonia Re Maiorrean Op. 73
Sinfonía n.º 2 en Re Mayor Op. 73

---

Zehaztu gabe, tenorra
Markus Stenz, zuzendaria

---

Nazioarteko solista bat bere karrerako unerik gorenean, Xabier Anduaga tenorea izango da topaketa honen protagonista handia.

Erromantizismoak argi-ilunez betetzen du programa interesgarri hau Farrencekin, Liszten 3 Sonetti del Petrarcarekin (Marco de Prosperisen orkestrarako bertsioan) eta Brahmsen ezinbesteko bigarren sinfoniarekin.

Felix Mendelssohn
4. sinfonia La Maiorrean Op. 90 «Italiarra»
Sinfonía n.º 4 en La Mayor Op. 90 «Italiana»

Wolfgang Amadeus Mozart
41. sinfonia Do Maiorrean K. 551 «Jupiter»
Sinfonía n.º 41 en Do Mayor K. 551 «Júpiter»

---

Fabio Biondi, zuzendaria

---

Bi sinfonia handi Biondirentzat

Fabio Biondi, Europa Galanteren buru gisa, azken 35 urteetan musika-interpretazioa gehien astindu dutenetako musikari bat izan da.

Orkestraren aurrean aurkezten da bi maisulan erabatekoren bere bertsioa eskaintzeko. Mendelssohnen Italiar sinfonia arin eta dantzaria, eta Jupiter sinfonia zabal eta behin betikoa, bere amaiera zoragarriarekin.

Jacques Ibert
Kontzertua flauta eta orkestrarako Op. 37
Concierto para flauta y orquesta Op. 37

Hector Berlioz
Symphonie fantastique Op.14

---

Patricia Ruiz, flauta
Pablo González, zuzendaria

---

Berlioz jenioen taldean dago: gainerakoek berdin egiten duguna ezberdin egiten dute beraiek. Bere Symphonie fantastiquearekin sinfoniaren generoa irauli zuen, eta, aldi berean, Harriet Smithson aktorearekiko sentitzen zuen maitasunaren, edo, hobe esanda, obsesioaren, konplize egin gintuen.

Mende bat geroago, Ibert bere herrikideak flauta-joleei errepertorioko kontzertu maitatuenetako bat oparitu zion, Patricia Ruiz gure solistak interpretatuta.

Mario Castelnuovo-Tedesco
2. kontzertua biolin eta orkestrarako Op. 66 «I Profeti»
Concierto n.º 2 para violín y orquesta Op. 66 «I Profeti»

Dmitri Shostakovich
5. sinfonia re minorrean Op. 47
Sinfonía n.º 5 en re menor Op. 47

---

Francesca Dego, biolina
François López Ferrer, zuzendaria

---

Castelnuovo-Tedesco italiar konpositorearen biolinerako bigarren kontzertua Jascha Heifetz biolinista handiarekin zuen laguntasunari esker sortu zen; azken horrek Toscaninirekin batera estreinatu zuen 1933an. Kasu horretan, konpositore italiarrak bere sustrai judutarren elementuak erakutsi nahi izan zituen; hain zuzen ere, sustrai horiengatik erbesteratu zuten.

Aldi berean, Europako beste muturrean, Shostakovichek sobietar erregimenari sinfonia pozgarria oparitu zion, orkestrarako birtuosismo hutsa.

Franz Joseph Haydn
56. sinfonia Do Maiorrean Hob. I:56
Sinfonía n.º 56 en Do Mayor Hob. I:56

Giovanni Battista Pergolesi
Stabat Mater

---

Jeanne-Marie Lelievre, sopranoa
Roberta Diamond, mezzo sopranoa
Leioa Kantika Korala (Basilio Astúlez, zuzendaria)
Lorenza Borrani, biolina eta zuzendaria

---

Lorenza Borranik concertinoko atriletik zuzentzen du programa dotore hau, barrokoaren eta klasizismoaren artean, Pergolesitik Haydneraino. Stabat Mater testuaren edertasunak konpositore ugari inspiratu ditu, eta bere semea galdu duen ama baten bakardadea, mina eta esperantza ere islatu dute.

Disonantziaren eta kontsonantziaren, tentsioaren eta distentsioaren arteko jokoak azaltzen du proposamen hau, non Leioa Kantika Koralak, bi bakarlari interesgarrirekin batera, bizia emango dioten Pergolesiren adierazkortasun perfektuari.

Eduardo Soutullo
Das Eismeer

Felix Mendelssohn
Kontzertua biolin eta orkestrako mi minorrean Op.64
Concierto para violín y orquesta en mi menor Op. 64

Jean Sibelius
2. sinfonia Re Maiorrean Op. 43
Sinfonía n.º 2 en Re Mayor Op. 43

---

Alexandra Conunova, biolina
Iván López Reynoso, zuzendaria

---

Ohikoa da Sibeliusen musika bere jaioterria zen Finlandiako paisaia nordiko lainotsuekin lotzea, baina bere bigarren sinfoniaren kasuan, Italiako basoetan sortu zen inspirazioa; hilabete batzuk erretiroan egon zen bertan.

Beste iparraldeko batek, Eduardo Soutullok, izoztutako itsasoak gogora ekartzen ditu bere azken obran, eta Mendelssohnek zoriontasunaren ideia puru eta abstraktura jo zuen erromantizismoko biolinerako lehen kontzertu handian.

Sofía Esparza, Nella
Carmen Artaza, Périco
Emmanuel Franco, Juan
Mikeldi Atxalandabaso, Mariano
Nathanäel Tavernier, Marco
Fernando Latorre, Miguel
Marifé Nogales, Abadesa
Aitor Garitano, mandazaina
Julen García, espioia
Jordi Martínez, alferez
Mauro Docampo, espioia

Sociedad Coral de Bilbao
Pablo Viar, eszena
Alberto Sáez repetidor
José Miguel Pérez Sierra, zuzendaria

---

Deskubrimendu bat: Guernica

Musika-ondarearen berreskurapen bat. Proiektu konplexua da eta abiapuntua Frantziako Liburutegi Nazionaleko bazterreko txoko batetik partitura bat berreskuratzea izan zen. Ondoren, lehen mailako artista-taldea osatu zuten hain berezia den musika horri bizia eman ziezaioten. Opera frantsesa da, Parisen estreinatu zen 1895ean euskal gaitegiarekin (Gerra Karlistak) eta Gernika ekintza-espazio gisa hartuta, eta Gernikako Arbola aldiz, gai melodiko eta oinarrizko moduan.

Romeo eta Julieta moduko bat, foru-udalerrian kokatzen dena Bigarren Gerra Karlistan zehar.

Gustav Mahler
10. sinfonia Fa sostenitu Maiorrean, Adagio

María Eugenia Luc
Oma*

Sergei Rachmaninoff
2. kontzertua piano eta orkestrarako do minorrean Op. 18

* Erabateko estreinaldia
[BOSen, SGAE Fundazioaren eta AEOS-en enkargua]

---

Boris Giltburg, pianoa
Eduardo Strausser, zuzendaria

---

Basoa denboraldi honetako hari eroalea izanik, Omaren estreinaldia denboraldiko une gorenetakoa da. María Eugenia Lucek idatzi du indarrez eta naturari egindako erreferentziez beteta dagoen musika hau; baso baterako idatzitako musika da. Mahler sakon eta misteriotsu batek (gaueko baso baten modukoa) irekitzen du kontzertua, eta bigarren zatian pianorako eta orkestrarako beste idazkera erraldoi batekin amaitzen da (Rachmaninoff), Boris Giltburg pianoa jotzen dagoela.

Ottorino Respighi
Antiche danze ed arie, Bergamasca

Mario Castelnuovo-Tedesco
Kontzertua gitarra eta orkestrarako Re Maiorrean Op. 99
Concierto para guitarra y orquesta en Re Mayor Op. 99

Bedrich Smetana
Nire aberria, Moldava
Mi patria, El Moldava

Ottorino Respighi
I pini di Roma

---

Pablo Sainz-Villegas, gitarra
Unai Urrecho, zuzendaria

---

Respighi italiarraren musika argitsuak markoztatzen du kontzertu hau, bere Bergamasca dotore eta dekadentearen eta I pini di Roma distiratsu eta seduzitzailearen artean. Hiri-basoa da eta baliagarria da betirako hiriaren erretratua eraikitzeko. Baso horretakoa da, adibidez, gitarra bat eraikitzeko erabiltzen den zura. Pablo Sainz Villegas zoragarriaren gitarrak emango dio bizitza Castelnuovo-Tedescoren musikari.

Ludwig Van Beethoven
2. kontzertua piano eta orkestrarako Si bemol Maiorrean Op. 19
Concierto n.º 2 para piano y orquesta en Si bemol Mayor Op. 19

3. kontzertua piano eta orkestrarako do minorrean Op. 37
Concierto n.º 3 para piano y orquesta en do menor Op. 37

4. kontzertua piano eta orkestrarako Sol Maiorrean Op. 58
Concierto n.º 4 para piano y orquesta en Sol Mayor Op. 58

---

Eneko Sagardoy, aktorea
Javier Perianes, pianoa eta zuzendaria

---

Beethoven Javier Perianesen eskutik

Beethovenen pianorako bost kontzertu handiak XIX. mendeko pianorako literaturaren ezinbesteko corpus gisa inposatzen dira. Horiek zeharkatzea Beethovenen eskutik bere bizitza-periploan ibiltzea bezalakoa da: klasizismo dotoretik iraultza erromantikoraino. Javier Perianes bikainak erronka bati aurre egiten dio, hain zuzen ere, haustura hori guri erakustea, solista eta zuzendari gisa duen alderdi bietan.

Alfred Schnittke
1. concerto grosso bi biolin, cembalo eta harirako
Concerto grosso n.º 1 para 2 violines, cembalo y cuerda

Ludwig Van Beethoven
5. sinfonia do minorrean Op. 67
Sinfonía n.º 5 en do menor Op. 67

---

Giulia Lucrezia Brinckmeier, biolina
Lorenza Borrani, biolina eta zuzendaria

---

Beethoven ospatzen ari garen urte honetan, denboraldia itxiko dugu bere sinfonia ezagunenarekin, eta erronka izango da interpretatzeko ohiko modutik ahalik eta gehien aldentzea. Lorenza Borrani ezin hobea da errepertorioaren adarrak astintzeko eta fruitu berrituak jasotzeko. Schnittke ere klub horretakoa da, norbere garaiko begiradarekin zaharrari (kasu honetan, barrokoari) begiratzen diotenen artekoa.