Ekintza Italiako gaztelu zahar batean eta landetxe batean gertatzen da, zehaztugabeko garai batean.
Lehenengo ekitaldia

Magnifico jaunaren gazteluko areto batean. Clorinda eta Tisbe Magnifico jaunaren alabak haien gaitasun eta ezaugarriei buruz abesten ari direla,  Angelina alabaordeak, Errauskine erdeinatuak, berea izan zitekeen istorio tristea kontatuko du. Atean kolpe batzuek hiruren arteko eztabaida etengo dute. Eskale bat agertuko da; benetan, Alidoro jakintsua da, Ramiro jaunaren antzinako irakaslea. Angelinak baino ez dio agertuko onberatasun eta karitate apur bat mozorrotutako gizonari.
Bat-batean, gazteluan Ramiroren gortesau-talde bat sartuko da jakinarazteko printzeak jai bat antolatuko duela emazte hartuko duena aukeratzeko. Tisbe eta Clorinda azkar asko hasiko dira prestatzen eta aita esnatuko dute, berria jakinarazteko. Agurea kexatuko da amets polita eten diotelako; ametsa xehetasun osoz kontatuko du, eta iragarlea izango da.  Jakinaren gainean zer gertatuko den, baroiak ametsetan jarraituko du, baina oraingoan esna, bere gaztelu kalamastra duina bihurtzeko itxaropenarekin.
Ramiro printzea iristen denean, Magnifico jaunaren alabei ezkutuan hobeto begiratzeko, ez du inor aurkituko, baina geroago Angelina agertuko da. Angelina eta printzea lehen begiratuan maiteminduko dira. Errauskinek ahalegina egingo du, arrakasta handirik gabe, aitarekin eta ahizpekin duen harremana azaltzeko. Elkarren arteko maitemina begiradaz begirada berretsiko da. Ramirok, morroi mozorrotuta, printzearen etorrera iragarriko du, baina, benetan, Dandini morroia agertuko da, hura ere mozorrotuta.
Gezurrezko printzeak azalduko du, aita eta alabak neurriz gora lausengatu ondoren, lehenbailehen ezkondu behar duela, herentzia ez galtzeko. Denak jauregirantz abiatu direnean, Ramiro eta Dandini Magnifico jaunaren eta haren alabaordearen arteko eztabaidaren lekuko izango dira: Angelinak ere jaira joan nahi du, ordubetez bada ere, baina aitaordeak ez dio utziko. Hala ere, Alidorok, funtzionarioa balitz bezala agertuko denak, erregistro-liburu bat erakutsiko du, Magnifico jaunak hiru alaba dituela jasotzen duena, eta, baroiak hirugarren alaba zendu egin zela esan arren, Angelina saiatuko da bera dela ulertarazten.
Alidorok, berriz ere eskale mozorrotuta, hitz emango dio Angelinari etorkizunean bere onberatasuna ezaguna izango dela eta bere xalotasuna gailenduko dela.

Ramiro jaunaren landetxeko bulego batean. Baroiak enologia praktikoan duen trebetasuna laudatu eta, upeltegia aztertzera bidalita, erditik kendu ondoren, gezurrezko Dandini printzeak sakonago aztertuko ditu baroiaren alaben nortasunak.
Ramiro jaunaren landetxeko negutegi batean. Montefiascone baroia (hau da, “Monbotellón”) upeltegiko maisu izendatuko dute hogeita hamar ardo dastatu ondoren, eta berandutu gabe lehen jarraibideak emango ditu. Dandinik etsipenez emango dio Ramirori Clorinda eta Tisberen nortasunen berri. Biek burutuko dituzte egin beharreko probak, baina haietako bakar batek ere ez du arrakastaz egingo.
Alidorok dama ezezagun baten etorrera iragarriko du. Denek galdetuko diote beren buruari nor izan daitekeen eta zer gerta litekeen hura iritsitakoan, eta harrituta geratuko dira Angelina ematen duela ikustean. Dandinik mahaira deituko guztiak, baina, halere, urduritasuna arian-arian areagotuko da.

Bigarren ekitaldia
Ramiro jaunaren jauregiko bulego batean. Baroia eta bere alabak ez dira guztiz ziur egongo ezezagun ederra haren alabaordea ote den. Montefiascone alabaordearen herentzia xahutu duela jabetzearen beldur izango da. Printzearekin ezkonduta dena konponduko delako itxaropena izango dute hirurek, printzeak aukera emango baitio baroiari diru-kutxa hutsak betetzeko.
Ramiro ere ez da guztiz ziur egongo, Angelinak bere maitasuna adierazten dion arte. Joan aurretik, bitxi bat emango dio, hurrengo batean bera dela jakin dezan. Irakasle jakintsuak aholkatuko dio benetako printzeari bihotzak iradokitzen dionari jarraitzeko.
Ramirok erabakiko du bere burua aurkeztea, baroia eta haren alabak jauregitik ateraraztea, eta ezezagun ederraren bila joatea. Bitartean, baroiak bere alabetako bat aukeratzera bultzatuko du gezurrezko printzea, baina mozorroturiko morroiak familia gogaikarria uxatuko du.

Magnifico jaunaren gazteluko areto batean. Angelina aitaordearen gaztelura itzuliko da eta bere istorio tristea kantatuko du berriz. Benetako printzea gazteluan agertzen denean, baroia eta haren alabak benetako egoeraz jabetuko dira, eta, pixka bat geroago, Angelina ere bai. Maiteminduek elkar ezagutu, eta bitxiak Angelinaren nortasuna ezagutzera emango du. Nahaspila ezin da handiagoa izan: baroia eta haren alabak egoera konpontzen saiatuko dira, estamentu-desberdintasuna azpimarratuta; printzeak bere eskumenak erabiltzeko mehatxua egingo die; Dandinik esango du komedia tragedia bihurtu dela; eta Angelinak eskatuko dio Ramirori onbera izateko gaizki tratatu dutenekin. Printzeak, amore eman aurretik, ahizpei gogoratuko die morroi xalo bat zela uste zutenean iraindu zutela; hala ere, baroiak eta haren alabek Angelina baztertzen jarraituko dute, eta printzeak berriz egingo die mehatxu.
Beharrezkoa izango da Alidorok denei irakastea zein diren onberatasunaren ondorioak, eta miseriatik libratzeko modu bakarra barkamena eskatzea dela.

Ramiro jaunaren jauregiko atari batean. Gortesauen iritziz, zoriaren gurpila une gorenera iritsi da, eta hortxe geldituko da. Baroiaren senideek erabakiko dute Alidororen irakaspena praktikan jartzea, baina gehiegikeriaz ariko dira beste behin. Angelinak azalduko du bere mendekua barkamena izango dela, baita jasandako bidegabekeriak ahaztea ere, baina pentsatuko du balitekeela tximistargi hutsa, ametsa edo jolasa izan izana. Gortesauek, hura baino zinikoagoak eurak, esango dute ez dela halakorik izan, ezta halabeharra ere, zorte hutsa baizik.

Willem de Waal